பத்ரு யுத்தம் - முஹம்மது நபியின் முதல் கொள்ளை முயற்சி

இற்றைக்கு சுமார் 1394 வருடங்களுக்கு முன்னர், (ஹிஜ்ரி இரண்டாம் ஆண்டு) ரமழான் பிறை 17 இல் பத்ரு என்னும் இடத்தில் நடைபெற்ற ஒரு சண்டை, இஸ்லாமிய வரலாற்றில் இஸ்லாத்தை பாதுகாக்க மேற்கொள்ளப் பட்ட மிக முக்கிய புனித யுத்தம் என்றும், அதில் முஸ்லிம்கள் தரப்பில்
கொல்லப்பட்டவர்கள் புனிதர்கள் என்றும், அவர்கள் உயிர்த்தியாகம் செய்யாமல் இருந்திருந்தால் இஸ்லாமே அழிந்து போயிருக்கும் என்றும், அந்த யுத்தத்தில் பங்குபற்றிய அனைவரும் வாழ்நாள் பாவங்கள் அனைத்தும் மன்னிக்கப்பட்டவர்கள் என்றும் வகை தொகையின்றி போற்றிப் புகழப் படுவதை இஸ்லாமிய புனித நூல்களிலும், மெளலவிகளின் உரைகளிலும் தாராளமாக அவதானிக்க முடியும்.


உவத்தல் காய்த்தல் இல்லாமல், பத்ரு யுத்தம் குறித்த தகவல்களை இஸ்லாமிய மூலாதாரங்களில் இருந்து மட்டும் நோக்கினால், அபூ சுபியான் என்னும் மக்கா நகரத்து பெரும் வியாபாரியின் வியாபாரப் பொருட்களை கொள்ளை அடிப்பதற்காக முஹம்மது நபி தலைமையில் சென்ற கொள்ளைக் கூட்டத்தால் கொள்ளை அடிக்க முடியாமல் போன நிலையிலேயே குறித்த சண்டை நிகழ்ந்து உள்ளது என்கின்ற உண்மையை இஸ்லாமிய மூலாதாரங்களில் இருந்தே இலகுவாக புரிந்துகொள்ளலாம். முக்கியமாக, இந்த சண்டை, யுத்தம் செய்ய தடை செய்யப்பட நான்கு மாதங்களில் ஒன்றான ரமழான் மாதத்தில் நடைபெற்றுள்ளதை கவனித்தாலே, இது யுத்தம் அல்ல, கொள்ளைக்கான முயற்சிதான் என்பது இலகுவாக புரிந்துவிடும். கொள்ளையடிப்பதற்கு தடை செய்யப்பட மாதங்கள் எதையும் இஸ்லாம் சொல்லவில்லை.


இதோ, கொள்ளையடிப்பதற்கான திட்டத்தின் முதல் படி, இந்த ஹதீஸ் சொல்கின்றது.
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சிரியாவுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்ற) அபூ சுஃப்யானின் வணிகக் குழு என்ன ஆயிற்று எனக் கண்டறிய புசைசா பின் அம்ர் அல்அன்சாரீ (ரலி) அவர்களை உளவாளியாக அனுப்பிவைத்தார்கள். அவர் சென்றுவிட்டு (திரும்பி) வந்தபோது, என்னையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும் தவிர வேறெவரும் வீட்டில் இருக்கவில்லை. (மூலாதார நூல் : சஹீஹ் முஸ்லிம்)
ஆக, கொள்ளையடிப்பதற்காக வணிகக் குழுவை உளவு பார்த்து திட்டம் தீட்டி இருக்கின்றார் முஹம்மது.


தம்மை கொள்ளையடிக்க 'மிஸ்டர் டுவண்டி பெர்சன்ட் முஹம்மது' கொள்ளைக் கூட்டத்துடன் வருகின்றார் என்பதை தகவலாளிகள் மூலம் அறிந்த அபூ சுப்யானின் வியாபாரக் கூட்டம் பாதையை மாற்றி முஹம்மது தலைமையிலான கொள்ளைக் கூட்டத்திடம் இருந்து தப்பிவிடுகின்றது. முஹம்மதின் கொள்ளைக் கூட்டம் தங்களது வியாபாரத்திற்கு தொடர்ந்தும் பெரும் அச்சுறுத்தலாக அமையும் என்று மக்காவாசிகள் உணர்ந்ததால் தான், அபூஹகம் அவர்களின் தலைமையில் படை திரட்டி கொள்ளைக் கூட்டத்தை எதிர்கொள்கின்றார்கள்.


வியாபாரக் கூட்டத்தை கொள்ளை அடிக்கப் போய், அதனை கொள்ளை அடிக்க முடியாமல் யுத்தம் செய்ய வேண்டி ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்தை குரானின் இந்த வசனம் தெளிவாக சொல்கின்றது:
"எதிரிகளின் இரண்டு கூட்டத்தினரில் ஒன்று உங்களுக்கு (சாதகமாக இருக்கும்)'' என்று அல்லாஹ் உங்களுக்கு வாக்களித்ததை எண்ணிப் பாருங்கள்! ஆயுதம் தரிக்காத (வியாபாரக்) கூட்டம் உங்களுக்கு வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகின்றீர்கள். எனினும் அல்லாஹ் தனது கட்டளைகள் மூலம் உண்மையை நிலை நாட்டவும், (தன்னை) மறுப்போரை வேரறுக்கவும் விரும்புகிறான். (குர்ஆன் 8:07)
கொள்ளைக்குப் போனதையும், அது நடக்காத ஏமாற்றத்தை கீழே விழுந்தாலும் மீசையில் மண் படவில்லை என்று சமாளிப்பதையும் “எனினும் அல்லாஹ் தனது கட்டளைகள் மூலம் உண்மையை நிலை நாட்டவும், (தன்னை) மறுப்போரை வேரறுக்கவும் விரும்புகிறான்.” என்ற வசனத்தில் தெளிவாகவே கவனிக்கலாம். (வசனத்தில்தான் எத்தனை குரூரம்.......)


மேலும் மிஸ்டர் டுவண்டி பெர்சன்ட் முஹம்மதும் அவரது சஹாபாக்களும் போருக்காக செல்லவில்லை, கொள்ளையடிக்கத்தான் சென்றார்கள் என்பதை சுட்டிக் கட்டும் இன்னொரு தகவல்தான், அவர்களிடம் இருந்த குதிரைகள், ஒட்டகங்கள் பற்றிய எண்ணிக்கை ஆகும், ஆம் 02 குதிரைகள் மற்றும் 70 ஒட்டகைகள் தான் அவர்களிடம் இருந்தன. போருக்குப் போகின்றவர்கள் அதிக குதிரைகளைத்தான் கொண்டு செல்வார்கள், ஆனால் இவர்கள் கொள்ளையடிக்கப் போனதால், கொள்ளையடித்த பொருட்களை சுமந்து வர ஒட்டகைகள் தேவை என்பதால் குதிரைகளின் எண்ணிக்கையில் கவனம் செலுத்தவில்லை, மாறாக ஒட்டகைகளின் எண்ணிக்கையில் கவனம் செலுத்தி இருந்திருக்கின்றார்கள் என்பதை இலகுவாக புரிந்துகொள்ளலாம்.



மேலும் “எதிரிகளிடம் கைப்பற்றும் பொருட்களில் ஐந்தில் ஒரு பாகம் அல்லாஹ்வுக்கும், இத்தூதருக்கும், (அவரது) உறவினருக்கும்.... உரியனவாம் (குர்ஆன் 8:41) என்கின்ற வசனம் முஹம்மது நபியின் நோக்கம் என்ன என்பதை தெளிவாக வெளிக்காட்டி விட்டது. கொள்ளைதான் முஹம்மது நபியின் நோக்கமாக இருந்தது என்பதற்கு இதை விடவும் சிறப்பான ஆதாரம் தேவையில்லை. மற்றவர்களுக்கு நான்கு பெண்களை மட்டும் மணந்துகொள்ள சொல்லிவிட்டு, தான் 10 பெண்களையும், ஒரு சிறுமியையும் மனைவிகளாக வைத்து இருந்தது போன்று, கொள்ளையிலும் அவருக்கு லயன்ஸ் ஷெயர் தேவைப்பட்டு இருக்கின்றது. அடிக்கின்ற கொள்ளையில் 20% முஹம்மது நபிக்கு, மிகுதி 80% கொள்ளைக் கூட்டத்தின் நூற்றுக்கணக்கான (அல்லது ஆயிரக்கணக்கான) அங்கத்தவர்கள் மத்தியில் பகிரப்படும். ஆகவே முஹம்மது அவர்களை மிஸ்டர் டுவண்டி பெர்சன்ட் என்று அழைப்பது பொருத்தமாக இருக்கும். கொள்ளையில் முஹம்மதுடன் சேர்ந்து 20% பங்கு பெற்ற உறவினர் கூட்டத்தைத்தான் இன்று அஹ்லுல் பைத்துகள் என்று கொண்டாடிக்கொண்டு இருக்கின்றார்கள் சுய சிந்தனையற்ற அடிமைகள். முக்கியமான கவனிக்க வேண்டிய விடயம் என்னவென்றால் அஹ்லுல் பைத்துகள் அனைவருமே அற்ப ஆயுசில் முஸ்லிம்களின் கைகளாலேயே கொலை செய்யப்பட்டார்கள், அவர்கள் யாருக்குமே நிம்மதியாக இறுதி முச்சை விடக்கூட சந்தர்ப்பம் கிடைக்கவில்லை.




பத்ரில் விதைக்கப்பட்ட வினைதான் இன்றுவரை ஷியா – சுன்னி பிரச்சினையாக உலகம் முழுவதும் அறுவடை செய்யப்பட்டுக் கொண்டு இருக்கின்றது. தனது கணவனின் வியாபாரப் பொருட்களை கொள்ளையடிக்க முஹம்மது திட்டமிட்டதால் கோபமடைந்திருந்த அபூ சுபியானின் மனைவி ஹிந்தா, பத்ருப் போரில் நிகழ்ந்த தங்கள் தரப்புக் கொலைகள் சிவற்றையும் காரணமாக வைத்து, உரிய சந்தர்ப்பம் வரும்வரை காத்திருந்து, அடுத்து நிகழ்ந்த உஹதுப் போரில் முஹம்மதின் சிறிய தந்தையும், பத்ரில் பல கொலைகள் செய்தவருமான ஹம்ஸா என்பவரை ஆள் வைத்துக் கொலை செய்து, அவரது நெஞ்சைப் பிளந்து இதயத்தை எடுத்து சப்பித் துப்பி இருக்கின்றார். இந்த சம்பவம் அனைத்து முஸ்லிம்களும் அறிந்ததே. இந்தப் பகை வரலாற்றின் தொடர்ச்சி, இஸ்லாத்தில் புற்றுநோய் போன்று ஊடுருவி உள்ளது. மக்கா நகரத்து வியாபாரி அபூ சுபியானின் பேரன் யஸீத் இப்னு முஆவியா இஸ்லாமிய சாம்ராஜ்யத்தின் ஆட்சியாளனாக பதவிக்கு வந்த பின்னர், முஹம்மது நபியின் அன்புப் பேரன் ஹுசைனையும் அவரது குடும்பத்தார்களையும் கர்பலாவில் கூண்டோடு கைலாசம் அனுப்பியது யாவரும் அறிந்ததே. அதே போன்று அபூசுப்யானின் மகன் முஆவியாவும், முஹம்மதின் மருமகன் அழியும் கூட தமக்குள் யுத்தம் செய்தார்கள். அபூசுப்யானின் தரப்பிற்கும், முஹம்மதின் தரப்பிற்கும் இடையிலான பகையின் தொடர்ச்சியே, பாகிஸ்தானில் வெள்ளிக்கிழமைகளில் வெடிக்கும் பள்ளிவாசல் குண்டுகளுக்குக் காரணமான ஷியா – சுன்னிப் பிரச்சினைக்கான மூலவேர் ஆகும். சவூதி - ஈரான் அரசியல் பகை கூட இந்தக் கொள்ளை முயற்சியின் விளைவின் தொடர்ச்சியே.



இப்படிப்பட்ட மோசமான விளைவுகளைக் கொண்ட ஒரு கேவலமான கொள்ளை நிகழ்வை நினைவு கூர்ந்து, இன்றைக்கும் முஸ்லிம்கள் பெருமைப்படுகின்றார்கள் என்றால், நாகரீகமடைந்த அறிவியல் சமூகம் வெட்கப்பட வேண்டும். சுமார் 1394 வருடங்களுக்கு முன்னர் அரேபிய பாலைவனத்தில் திட்டமிடப்பட்ட ஒரு கொள்ளை முயற்சியை, அதன் விளைவாக ஏற்பட்ட சண்டையை சுய சிந்தனை இன்றி இன்றைக்கும் நினைவு கூர்ந்து மகிழ்ச்சி அடையும் மடமையில் இருந்து விடுபட்டு, நியாயமாக சிந்திக்கும் நேர்மையான மனிதர்களாக வாழ முஸ்லிம்கள் முயல வேண்டும். பதர் கொள்ளையை இன்றைக்கும் நினைவு கூருவது உண்மையான மனிதர்களுக்கு அவமானம். பத்ரு போன்ற கொள்ளை முயற்சிகளின் விளைவுகளை தொடர்ந்தும் போற்றிப் புகழும் பொழுது, இன்றைய மனிதர்களின் மனங்கள் கூட விகாரமாக மாறிவிடுகின்றன, அதனை இந்தப் பதிவிற்கான எதிர் வினைகளில் சிலபொழுது கண்டு கொள்ள முடியுமாக இருக்கலாம்.



( பத்ரு யுத்தம் கொள்ளை அடிக்கப் போன இடத்தில் நிகழவில்லை, எதோ கொலைக்குப் பழிவாங்க நிகழ்ந்ததாக சிலர் ஆதாரம் இல்லாமல் புதுக்கதை ஒன்றைக் கற்பனை செய்து எழுதிக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள். ஆனால் இந்த பதிவு குரான், ஹதீஸ் ஆகிய இஸ்லாமிய மூலாதாரங்கள் மற்றும் இன்றுவரை நிகழும் ஷியா - சுன்னி வன்முறை வரலாறுகளை ஆதாரமாக முன்வைத்து எழுதப்பட்டுள்ளது. தெளிவான ஆதாரங்களும் வழங்கப்பட்டு இருக்கின்றன. பத்ரு யுத்தம் என்பது கொள்ளைதான் என்பதை வலியுறுத்தும் நூற்றுக்கணக்கான இஸ்லாமிய ஆதாரங்கள் பதிவின் பருமன் கருதி தவிர்க்கப்பட்டுள்ளன.)

Comments